بوق شاخی تنها ساز بادی قطعه ی سنج و دمام می باشد که درهر گروه یک عدد از آن مورد استفاده می گردد.

این  ساز از شاخ حیوانی آفریقایی به نام سیتاتونگا sitatunga به صورت مارپیچ و میان تهی است ساخته می شود ، طول این ساز 80 سانتی متر تا یک متر است که در 20 سانت مانده به انتهای بوق از بالا به پایین شکل مخروطی به خود گرفته و سوراخ بیضی شکلی به طول 3 سانتی متر و عرض 5/1 سانتی متر برای دمیدن نوازنده در آن ایجاد کرده اند ، برروی بدنه ی ساز بوق البته بعضی از آنها چند نوار از جنس نقره که بر روی آن واژه های یا حسین و تصویر شیر منبت کاری شده به کار رفته که هم بر زیبایی آن افزوده و هم محافظ قسمت های حساس این ساز می باشد.

سر ساز به دهان باز شده ی مار شباهت دارد و ازبوق جدا می شود این قسمت نیز با طلا یا نقره منبت کاری شده و انتهای آن روپوشی مخروطی شکل دارد.

نوع دیگر از بوق شاخی در بوشهر از شاخ حیوان معروفی به نام بزکوهی ساخته شده است ، این شاخ منحنی شکل حدود 80 تا 100 سانتی متر طول دارد در انتهای آن سوراخی برای دمیدن نوازنده تعبیه شده است. بوق های شاخی در بوشهر 5 تا 6 متر است که در مساجد از آن نگهداری می کنند، بوق شاخی در بوشهر مخصوص اجرای سنج و دمام می باشد و از جمله نوازندگان این ساز مرحوم کریم وزانی ، حسین وفایی، رضا کاظمی ، مشهدی حسین عطار ، عبدالرحیم حسین نژاد ، غلامحسین شاپوری و...... را می توان نام برد.

نوشته شده توسط پرپروک در جمعه بیستم دی ۱۳۹۲ |